```html Shayari Blog Sad Shayari Assamese মনৰ ভিতৰত লুকাই থকা বিষৰ কথাবোৰ, দুটা শাৰীৰ কবিতাত। কেতিয়াবা...
```html
Sad Shayari Assamese
মনৰ ভিতৰত লুকাই থকা বিষৰ কথাবোৰ, দুটা শাৰীৰ কবিতাত।
কেতিয়াবা মনৰ বিষ শব্দৰ যোগেৰেই বাহিৰ কৰিব পাৰি। অসমীয়া ভাষাৰ কোমলতাত সেই বিষটো যেন আৰু গভীৰকৈ অনুভৱ হয়। এই সংগ্ৰহটো তেওঁলোকৰ বাবে, যিসকলে নিজৰ অন্তৰৰ বেদনা চাৰিসিমাৰ পৰা লুকুৱাই ৰাখে।
প্ৰেম হেৰুৱাৰ বিষ, অকলশৰীয়াৰ যন্ত্ৰণা, নিজৰ মানুহৰ পৰা পোৱা দুখ — এই সকলো অনুভৱ কেতিয়াবা মাত্ৰ দুটা শাৰীৰেই ব্যক্ত হৈ যায়। কথাত নহ'লেও, এই শাৰীবোৰত সেই ভাৱ লুকাই আছে।
যদি আপুনি কেতিয়াবা মনৰ ভিতৰৰ কথা কাকো ক'ব নোৱাৰে, তেন্তে এই শায়েৰীবোৰে হয়তো আপোনাৰ হৈ কথা কৈ দিব — নিঃশব্দ বিষৰ ভাষা হৈ।
তুমি নাথাকিলেও তোমাৰ নাম মনত থাকে,
কিয়নো প্ৰেম কেতিয়াও পাহৰিব নোৱাৰি।
চকুলো লুকাই ৰাখিছোঁ হাঁহিৰ পিছত,
কাৰোবাই বুজি নাপাক মোৰ বিষৰ কথা।
এতিয়াও ৰাতিৰ আন্ধাৰত তোমাক বিচাৰোঁ,
জানো তুমি নাই, তথাপি মন নামানে।
ভালপোৱাৰ শেষ যে এনেকুৱা হ'ব,
কেতিয়াও ভবা নাছিলোঁ মই।
তোমাৰ অবিহনে দিনবোৰ যেন যুগ,
প্ৰতিটো মুহূৰ্তত তোমাৰেই ছবি।
সপোনবোৰ ভাঙি গ'ল টুকুৰা টুকুৰাকৈ,
মন এতিয়াও যাদুৱে জোৰা দিব বিচাৰে।
মৌনতাৰ মাজতে লুকাই আছে হাজাৰ কথা,
কোৱাৰ সাহস নাই, বুজাৰ কোনো নাই।
তুমি এৰি গ'লা, মই আজিও ৰৈ আছোঁ,
এই বাটতে হয়তো তুমি ঘুৰি আহিবা।
হৃদয়ৰ ভাঙোন কোনেও দেখা নাপায়,
কেৱল অন্তৰেই জানে সেই বেদনা।
চিঠিবোৰ পুৰণি হ'ল, তোমাৰ চিন্তা নহ'ল,
এতিয়াও পুৰণি বাকচত সিহঁত সাঁচি ৰাখিছোঁ।
হাঁহিৰ আঁৰত লুকাই আছে কিমান কান্দোন,
কোনেও নেদেখে, কেৱল মনেহে জানে।
অপেক্ষা কৰিছোঁ এতিয়াও তোমাৰ বাবে,
জানো তুমি নুঘুৰাবা, তথাপি মন নুবুজে।
এতিয়াও মনত পৰে সেই পুৰণি কথাবোৰ,
যিবোৰ এতিয়া কেৱল স্মৃতিহে হৈ ৰ'ল।
তোমাৰ অবিহনে জীৱনটো যেন আকাশ,
যত তৰাবোৰেও পথ বিচাৰি নাপায়।
ভালপোৱাৰ মূল্য বুজিলোঁ হেৰুৱাই,
এতিয়া কেৱল অনুশোচনা বাকী আছে।
বৰষুণৰ প্ৰতিটো টোপালে মনত পেলায়,
তোমাৰ লগত কটোৱা সেই দিনবোৰ।
নিজকে সান্ত্বনা দিওঁ প্ৰতিদিনে,
তথাপি প্ৰতিৰাতিয়ে তোমাকেই বিচাৰোঁ।
কোনোবাই সুধিলে ভাল আছোঁ বুলি কওঁ,
ভিতৰৰ ভংগা মনটো কোনেও নেদেখে।
সপোনতো তুমি এতিয়াও আহা,
কিন্তু চকু মেলিলে তুমি নাথাকা।
এই বিষটো কাকো বুজাব নোৱাৰোঁ,
নিজৰ লগতেই এই যন্ত্ৰণা বহন কৰোঁ।
সময় বলে সকলো সলনি কৰিব পাৰে,
কিন্তু মোৰ এই বিষ কেতিয়াও কমা নাই।
মোৰ আপোন বুলি ভবা মানুহবোৰেই,
আজি মোক অচিনাকি কৰি থৈ গ'ল।
নিঃসংগতাই মোৰ আটাইতকৈ ওচৰৰ সঙ্গী,
ইয়াকেই লৈ এতিয়া মই বাচি আছোঁ।
এদিন হয়তো এই বিষো মৰম লাগিব,
কিয়নো ই মোক তোমাৰ সোঁৱৰণী কৰাই।
COMMENTS